تو ميدوني اين قصه نهايت اخري داره اگه خنجر زدش پشتم يه روز دنيا حلالم كن

يه روزي بوسه شادي يه روز بوسه از غم ها همينه راز اين دنيا براي ما حلالم كن

 
قسم ميدم تو رو همراز تو هم اغاز و هم پرواز تواي ماه و تو اي دريا توي زيبا حلالم كن

 
  
نوشتم زير نور ماه برايت اخرين مصرع اگر خوب يا كه بد بودم ببخش من را

  حلالم كن

افسوس که نه من گفتم و نه تو پرسيدي

آی آدما٬ آی غنچه ها٬ آی کوچه ها٬ تو رو خدا بگین نره
 
پیاده ها ٬سواره ها ٬مسافرای جاده ها٬ تو رو خدا بگین نره
 
تو رو خدا بگین نره٬ اگه بره٬ من حرفامو به کی بگم؟
 
آخه من هم عاشق شدم٬ داره میره ٬من چی بگم؟
 
آهای شبا ٬ستاره ها٬ ترانه ها٬ اگه بره٬ قشنگی ها رو میبره
 
آی آدما٬ مسافرا ٬پنجره های کوچه ها٬ تو رو خدا بگین نره
 
عاشق شدم ٬اون می دونه٬ واسه همین داره میره
 
اگه بره٬ کی تو شبام٬ شعرام رو از من می گیره؟
 
نرو ٬بمون٬ اگه کمم ٬عاشق شدم خیلی زیاد
 
یادش به خیر٬ چه زود گذشت ٬اون اولا یادت میاد؟
 
مترسکی غریب بودم ٬تنها بودم٬ ساکت و بی صدا بودم
 
قشنگ بودی٬ بچه بودم٬ از آدما جدا بودم

یه حرفی موند٬ توی دلم ٬بهت بگم ٬از روزی که گفتی میرم 

خواستم بگم ٬دوستت دارم ٬دوستت دارم ٬دوستت دارم
 
نه خنده ها٬ نه گریه ها٬ نه اونهمه ترانه و گلایه ها
 
هیچی به یادت نمیاد٬ نه بوسه و نه کوچه و نه سایه ها
 
داره میره ٬تا دوباره٬ ساکن اون شبها بشم
 
تو باغ سرد لحظه هام٬ مترسکی تنها بشم
 
عمر منم با رفتنت ٬انگاری رو به آخره
 
منم می خوام عاشق بشم٬ تو رو خدا بگین نره
 
می خواد بره ٬تنها بره٬ تو فکر راه سفره
 
آی آدما ٬ستاره ها ٬مسافرا٬ تو رو خدا بگین نره

منو ببخش عزيز من

اگه مي گم باهام نمون

دستایی خاليمو ببين

آخر قصه رو بخون..

کـاشکی یـه روز با همدیگه ،سوار قایـق می شـدیم

دور از نــگـاه آدمـا ، هـر دومـون عـاشـق می شـدیـم

کاش آسمون با وسعتش ،تو دستامون جا می گرفت

گـلـهای سرخ دلـمـون ، کـاش بـوی دریـا می گـرفـت

کـاش که یـه ماهی قشنگ ،بـرای ما فال می گرفت

بــرامـون از فــرشتـه ها ، امـانـتـی بــال می گـرفـت

شب را دوست دارم! چون ديگر رهگذري از كوچه پس كو چه هاي

شهرم نمي گذرد تا سر گرداني مرا ببيند . چون انتها را نمي بينم .تا

براي رسيدن به آن اشتياقي نداشته باشم شب را دوست دارم چون

ديگر هيچ عابري از دور اشك هاي يخ زده ام را در گوشه ي چشمان

 بي فروغم نمي بيند شب را دوست دارم : چرا كه اولين بار تو را در

 شب يافتم از شب مي ترسم : تو را در شب از دست دادم. از

شب متنفرم ، به اندازه ي تمام عشق هاي دروغين با آفتاب قهرم چرا

 شبها به ديدارم نمي آيد؟

آه اين بغض گران صبر چه مي داند چيست....

 ساعاتی را در باغ درنگ میکنم وچشمان اندوه بارم را به در گلچین میدوزم.

شبگاه تا سحرگاه به تو فکرمیکنم و آه ... افسوس از دل سنگی من...

خطا کردم در راه و پویا نبودم در راه یابی به عشق.عشقی پاک همچون آب

 زلال ومقدس وآسمانی برای نثار کردن به تو.

شاید دریابی مرا شاید بنگری به حال طوفانی ام نظری به سایه ی تلخ

نفرت نینداز که شاید از من وهرچه متعلق به من است بیزار شوی.

بیا و دستت را به دستان مشتاق من بسپار تا درآخرین و واپسین لحظات

با تو به رقص در آیم و لذت عشق را در نگاه تابناک تو بخوانم وزلف

تابدارم را بیانگراحساسات دلبر تو کنم.

..................آنگاه  گفت : با ما از عشق بگو.

........و او گفت:عشق جز خودش چیزی را ارزانی نمی دارد و جز از خودش

چیزی نمی ستاند.

عشق چیزی را فرا چنگ نمی آورد و فرا چنگ آورده نمی شود.

زیرا عشق - عشق را بسنده است.

هنگامی که عشق می ورزید . روا نیست بگوئید: " خدا در قلب من است."

بهتر آنست که بگوئید: " من در قلب خدا جای دارم.".......

آنگاه که کاخ آرزوهای کسی را ویران می کنی،

 آنگاه که شمع امید کسی را خاموش می کنی، آنگاه که بنده ای را نادیده می انگاری ،

آنگاه که حتی گوشت را می بندی تا صدای خرد شدن غرورش را نشنوی،

آنگاه که خدا را می بینی و بنده خدا را نادیده می گیری ،

 می خواهم بدانم،

دستانت را بسوی کدام آسمان دراز می کنی تا برای خوشبختی خودت دعا کنی؟ .

 بسوی کدام قبله نماز می گزاری که دیگران نگذارده اند.